" احكام رهن " مسأله 2353 - رهن آن است كه كسى كه حق مالي براي ديگرى بر عهده ء اوست مقدارى از مال خود را وثيقه بگذارد كه اگر حق أو را ندهد ، صاحب حق بتواند حق خود را از آن مال استيفاء كند ، مانند اين كه بدهكار مقدارى از مال خود را وثيقه بگذارد ، كه اگر طلب أو را ندهد ، طلبش را از آن مال بدست آورد . مسأله 2354 - در رهن لازم نيست صيغه بخوانند ، وهمين قدر كه بدهكار مال خود را به قصد گرو به طلبكار بدهد وطلبكار هم به همين قصد بگيرد ، رهن صحيح است . مسأله 2355 - گرو دهنده وگرو گيرنده بايد عاقل وبالغ باشند ، وبايد كسى آنها را به ناحق اكراه نكرده باشد ، وگرو دهنده مفلس وسفيه نباشد ، مگر با اذن واجازه ء طلبكاران مفلس وولى سفيه ، ومعنى سفيه ومفلس در مسألهء " 2306 " گذشت . مسأله 2356 - انسان مالي را مى تواند گرو بگذارد كه شرعا بتواند در آن تصرف كند ، واگر مال ديگرى را با اذن يا اجازه ء أو گرو بگذارد صحيح است . مسأله 2357 - چيزى را كه گرو مى گذارند بايد بشود از آن استيفاء دين نمود هر چند مملوك نباشد مانند زمينى كه متعلق حق التحجير است پس اگر شراب ومانند آن را گرو بگذارند ، رهن باطل است . مسأله 2358 - فوايد چيزى را كه گرو مى گذارند مال مالك آن است ومراد از مالك در اين مسائل أعم از صاحب حق است . مسأله 2359 - گرو گيرنده نمى تواند در مالي كه گرو گرفته بدون اجازه ء مالك تصرف كند ، وهمچنين مالك بدون اذن گرو گيرنده نمى تواند در آن مال تصرفى